Co dostarczyliśmy
Dostarczyliśmy kompletny produkt dla startupu założonego przez grupę psychologów. Współpracowaliśmy blisko zarówno z zespołem startupu, jak i z akceleratorem, w którym uczestniczyła firma. Aplikacja została udostępniona po polsku i angielsku, a startup rozpoczął testy z użytkownikami.
Produkt pomagał psychologom prowadzić notatki o pacjentach i wracać do kontekstu wcześniejszych spotkań. Był przeznaczony zarówno dla osób pracujących prywatnie, jak i w opiece publicznej. Wprowadzanie głosowe ułatwiało zapisywanie obserwacji, a proces konwersacyjny wspierał refleksję nad przypadkiem bez podejmowania decyzji klinicznych.
Problem ciągłości wiedzy
Psychologowie gromadzą obserwacje z wielu sesji i dotyczące wielu pacjentów. Notatki zachowują pojedyncze fakty, ale same nie pomagają odtworzyć pełnego kontekstu przypadku ani zauważyć tematów wymagających ponownego namysłu. Produkt odpowiadał na ten problem pamięci i organizacji informacji.
W tamtym czasie połączenie historii notatek z prowadzoną refleksją było ambitnym kierunkiem produktowym. Celem nie było dodanie sztucznego rozumowania do pracy klinicznej. Asystent dla terapeutów porządkował informacje przekazane przez psychologa i zadawał pytania wspierające bardziej świadomy przegląd przypadku.
Ta granica kształtowała cały produkt. Było to narzędzie konwersacyjne dla terapeutów, a nie automatyczny superwizor. Nie zastępowało diagnozy, planowania terapii, oceny ryzyka ani odpowiedzialności klinicznej psychologa. Pełniło rolę bliższą coachingowi: pomagało przyjrzeć się kontekstowi i rozważyć, czy uprzedzenie albo pominięta perspektywa wpływają na ocenę sytuacji.
Refleksja nad przypadkiem zaczynała się od informacji zapisanych przez specjalistę. Aplikacja pomagała je uporządkować i wrócić do wcześniejszego kontekstu, ale nie tworzyła własnej interpretacji klinicznej. Odpowiedzialność kliniczna pozostawała po stronie psychologa. Takie rozdzielenie funkcji było istotne również podczas projektowania komunikatów i pytań: system miał wspierać pamięć oraz namysł, a nie sugerować, że podejmuje decyzję za użytkownika.
Produkt i doświadczenie mobilne
Zbudowaliśmy usługę jako aplikację webową z Progressive Web App na urządzenia mobilne. Taka architektura odpowiadała budżetowi startupu i jednocześnie wspierała pracę na telefonie. Zespół nie musiał finansować osobnych aplikacji natywnych przed sprawdzeniem, czy produkt rozwiązuje właściwy problem.
Obsługa mobilna była istotna, ponieważ notatki i refleksje miały pasować do codziennego rytmu pracy psychologa. Wprowadzanie głosowe stanowiło alternatywę, gdy pisanie było niewygodne. Aplikacja od początku działała po polsku i angielsku, więc dwujęzyczność była elementem dostarczonego produktu, a nie późniejszym tłumaczeniem.
Notatki pacjentów były szyfrowane. Testowaliśmy także modele lokalne jako alternatywny kierunek przetwarzania. Decyzje te odpowiadały na prywatność danych terapeutycznych i wrażliwość informacji o pacjentach. Dostępne dane nie wskazują algorytmu szyfrowania ani nie potwierdzają certyfikacji regulacyjnej. Nie przypisujemy więc produktowi takich właściwości.
Współpraca i iteracje
W realizacji uczestniczyły dwie grupy interesariuszy: startup założony przez psychologów oraz akcelerator, w którego programie znajdowała się firma. Podczas rozwoju produktu współpracowaliśmy z obiema stronami, zachowując jasny podział odpowiedzialności. Psychologowie ze startupu dostarczali wiedzę dziedzinową i pomagali określić zawodowe granice procesu. Akcelerator był częścią szerszego otoczenia projektu, ale nie zastępował założycieli jako źródła decyzji produktowych i klinicznych.
Prace obejmowały projekt produktu i wdrożenie, a nie tylko demonstrację techniczną. Łączyliśmy zarządzanie notatkami, ciągłość kontekstu, obsługę głosu, dwujęzyczność, ochronę danych i mobilne doświadczenie w ramach dostępnego budżetu. Wybór PWA koncentrował inwestycję w jednej responsywnej aplikacji, zachowując wygodę zbliżoną do aplikacji instalowanej na telefonie.
Ocena kliniczna pozostawała oddzielona od działania oprogramowania. Pytanie mogło zachęcić psychologa do ponownego rozważenia założenia, ale produkt nie ustalał, czy było ono poprawne klinicznie. Specjalista odpowiadał za interpretację notatek i dalsze decyzje.
Potwierdzony rezultat i granice
Potwierdzonym rezultatem jest pełny dwujęzyczny produkt udostępniony przez startup do testów z użytkownikami. Obejmował szyfrowane notatki, wprowadzanie głosowe, prowadzoną refleksję, responsywną aplikację webową i mobilne PWA. Wspierał psychologów pracujących prywatnie i w opiece publicznej.
Opis nie deklaruje poprawy wyników terapii, bezstronnych decyzji klinicznych, trafności diagnoz, oszczędności czasu, zgodności regulacyjnej ani adopcji poza zgłoszonym etapem testów. Nie otrzymaliśmy ilościowych wyników testów ani informacji o późniejszym statusie operacyjnym. Aplikacja nie jest też opisywana jako superwizja kliniczna.
W podobnym projekcie pierwszym krokiem jest określenie dozwolonego zadania, granic zawodowych, przepływu danych i metody ewaluacji przed wyborem modelu. Więcej o takim podejściu można przeczytać na stronie o projektowaniu konwersacyjnej AI.